Sposób noszenia dodatków zależy nie tylko i wyłącznie od ich wyglądu, niemniej jednak również od rodzaju zapięć, konstrukcji i sposobności regulacji. Szczególnie najlepiej widać to w sytuacji bransoletek, które mogą posiadać formę sztywnej obręczy, łańcuszka, sznurka albo kilku połączonych elementów. Właściwie każde rozwiązanie wymaga nieco innego implementacji do nadgarstka.

Modele z regulowanym zapięciem pozwalają zmieniać obwód, jednak bransoletki o stałej średnicy muszą być dobrane z uwzględnieniem sposobu zakładania i zdejmowania. Biżuteria tego rodzaju może zawierać dodatkowe zawieszki, koraliki lub ruchome ozdoby, które wpływają na jej ciężar i układ podczas noszenia. Warto sprawdzić, czy poszczególne części nie przesuwają się nadmiernie i czy zapięcie nie otwiera się pod wpływem ruchu dłoni. Przy bardziej rozbudowanych konstrukcjach znaczenie ma także rozmieszczenie ciężaru, ponieważ nierównomierne obciążenie może powodować przekręcanie się bransoletki.

Wiele osób zwraca uwagę na dodatki realizowane z bursztynu, który charakteryzuje się pochodzeniem i jedyną w swoim stylu strukturą. Jest to kopalna żywica drzewna, występująca w różnych odcieniach żółci, pomarańczu, brązu, a w pewnych sytuacjach też w jaśniejszych albo ciemniejszych wariantach. W jego wnętrzu mogą być widoczne drobne pęcherzyki powietrza, spękania oraz naturalne wtrącenia. Nie są one automatycznie oznaką uszkodzenia, ponieważ stanowią część struktury materiału. Bursztyn jest jednakże relatywnie miękki w porównaniu z wieloma kamieniami jubilerskimi, dlatego łatwiej go zarysować albo uszkodzić przy uderzeniu. Z tego powodu wymaga dobrego przechowywania i delikatnego czyszczenia. Nie powinno się traktować go analogicznie jak srebra czy złota. Silne detergenty, rozpuszczalniki i wysoka temperatura mogą negatywnie wpłynąć na jego powierzchnię. Przy ocenie starszych ozdób z bursztynem ważne jest też rozpoznanie ewentualnych napraw, przemian oprawy a także śladów wcześniejszej obróbki.

Osobnym tematem jest dobór dodatków do rodzaju dekoltu i kroju ubrania. Długość naszyjnika wpływa na miejsce, w którym znajduje się główny element ozdobny, dlatego powinna być rozpatrywana w odniesieniu do linii kołnierza. Przy zabudowanych bluzkach krótsze łańcuszki mogą pozostawać częściowo niewidoczne, jednak dłuższe modele układają się na materiale. Dekolty w kształcie litery V często tworzą naturalną przestrzeń dla zawieszek o podobnej linii, a przy okrągłych wycięciach można spotkać naszyjniki o bardziej zaokrąglonym układzie. Nie są to jednak sztywne reguły. Ważne pozostają też grubość łańcuszka, wielkość zawieszki i faktura tkaniny. Przy cienkich materiałach ciężkie ozdoby mogą powodować ich naciąganie, a elementy o ostrych krawędziach bywają podatne na zaczepianie o sploty. W sytuacji kilku naszyjników noszonych równocześnie warto zwrócić uwagę na różnice długości, ponieważ zbyt zbliżone wymiary mogą prowadzić do ich plątania.

W procesie oceny ozdób znaczenie ma także jakość utworzenia drobnych najmniejszych elementów, które nie za każdym razem są widoczne na pierwszy rzut oka. Tyczy się to głównie lutowanych połączeń, końcówek łańcuszków, zawiasów i mechanizmów zamykających. Dosłownie niewielka niedokładność może z czasem wpływać na sposób użytkowania przedmiotu. W kolczykach z ruchomymi szczegółami warto sprawdzić, czy wszystkie części poruszają się swobodnie i nie wykazują nadmiernego luzu. W broszkach na prawdę istotna jest igła oraz blokada, która utrzymuje ją w zamkniętej pozycji. Z kolei przy zawieszkach na kółeczkach trzeba kontrolować miejsce łączenia, ponieważ może się ono stopniowo rozchylać. Rodzaj ewentualnej naprawy uzależniony jest od materiału i konstrukcji. Zupełnie inaczej postępuje się z detalami ze złota, zupełnie inaczej ze stalą, a jeszcze całkiem inaczej z ozdobami zawierającymi tworzywa, kamienie lub części klejone. Nie każda usterka wymaga podmiany całego przedmiotu, ale zakres prac powinien wynikać z rzeczywistego stanu poszczególnych części.

Zobacz także: naszyjniki z kamieniami naturalnymi.